‘ik ben nogal eigenwijs, ik moest leren vragen’

‘Ik ben nogal eigenwijs, ik moest leren vragen’
‘Mijn zoektocht na de diagnose begon bij de juiste medicatie. Ik kon niet tegen alendrolinezuur en ook Prolia gaf bijwerkingen. Nu spuit ik elke dag teriparatide (Forsteo) en dat bevalt heel goed. De eerste hobbel was genomen.
Mijn dagelijks leven aanpassen was de tweede. Veel mocht niet meer en ik moest schoenen met een dempende zool gaan dragen. Vooral het advies om rustiger aan te doen, is strijdig met mijn aard.
En ik moest leren vragen. Ik ben nogal eigenwijs, doe het liever zelf en wil het liefst dat iets meteen gebeurt. Dat is dus vaak botsen met anderen. Onlangs heb ik toegegeven dat ik hulp  bij het koken nodig heb. Dat acceptatieproces kost tijd.
Ik ben erg blij met mijn geriater. Ik kan alles vragen en dat scheelt veel. Want het gevoel dat het raamwerk van mijn lichaam op instorten staat, maakt me niet vrolijk en in het begin ook bang. Mijn leven stond op zijn kop. Ik had daar graag meer over gepraat met andere patiënten.
Ik ben nu meer in balans. Ik leer beter om te gaan met pijn en vooral op tijd te rusten. Het is een individuele zoektocht naar wat bij mij past, een  leerproces en dat is soms een eenzaam gebeuren. Ik heb ondervonden dat het belangrijk is om te leren vragen en te delen wat er in je omgaat; met lotgenoten en je directe omgeving.
Oda Berkhout, 62 jaar

image_pdfimage_print