De orthopedisch technoloog

image_pdfimage_print

foto paul de jager 2 wodPaul de Jager: Dan hoor ik: “Aaah, had ik dit maar eerder gekregen”.

Paul de Jager is orthopedisch technoloog bij ProReva. Ondersteunende middelen worden vaak vergeten, vindt Paul. “Meestal blijft behandeling beperkt tot bewegingstherapie en medicatie”.
Wat kan jouw specialisme betekenen voor mensen met osteoporose?
Ik kan veel betekenen. Bij bijvoorbeeld zenuwklachten en structurele lichamelijke veranderingen waaruit klachten voortkomen, is de behandeling vaak te beperkt tot medicatie en therapie als Cesar en Mensendieck. Dat is voor veel patiënten zeker zinvol. Maar in de voortgang van het ziektebeeld kan er een moment komen dat dit niet langer vol te houden is. De schakel naar bijvoorbeeld een korsetje, kniebrace of handspalk wordt te weinig gemaakt. Terwijl we uit de praktijk weten dat een extra ondersteuning of stand- / houdingscorrectie veel verlichting biedt, waardoor zelfs medicatie overbodig kan worden. Specialisten, 1e lijns zorg en dus ook de patiënt komen te weinig op het idee van dit soort hulpmiddelen. De beleving dat dergelijke hulpmiddelen niet vergoed worden klopt vaak niet. Met een juiste omschrijving op de doorverwijzing vallen de meeste vergoedingen voor hulpmiddelen gewoon onder de basisvergoedingen.

Hoe merk je dat dit zo is?
Soms krijg ik een patiënt die op eigen initiatief een korset geleverd wilde hebben. In de praktijk blijkt het dan goed te werken. Dan hoor ik “Aaah had ik dit maar eerder gekregen’. Ik beweeg makkelijker, de pijn is verminderd en mijn actieradius is vergroot”. Dat is natuurlijk voor mij een groot compliment.

Is er een verschil met vroeger?
Ja, vroeger werd er veel meer naar de houding gekeken van het gehele lichaam. In de huidige tijd zie je dat per discipline de focus op de lokale plaats van de klacht ligt. Bijvoorbeeld bij een rugprobleem zie je in veel ziekenhuizen dat de neuroloog nog nauwelijks overleg heeft met een reumatoloog of orthopeed.

Hoe zie je de eigen regie van de patiënt hierin?
Gelukkig wordt men tegenwoordig steeds mondiger. Het platform MLM – Mijn Leven Met…BOTTEN zou een doorbraak kunnen zijn. De mogelijkheden van een hulpmiddel mogen we de patiënt eigenlijk niet ontzeggen. De patiënt kan met het Leef/Zorgplan beter geïnformeerd zijn eigen regie nemen. Aan de hand van de beslisboom kunnen mensen per fase van hun ziekte zien welke mogelijkheden er zijn bij de problemen in de progressieve fase van dat moment. Breder geïnformeerd kan de patiënt zelf bedenken: ‘Hee, ik wil een hulpmiddel dat mij helpt bij mijn dagelijkse bezigheden’ .
Hopelijk gaat hierdoor ook bij de artsen eerder het lampje aan om een hulpmiddel voor te schrijven. Nog veel te weinig , maar we zien toch een voorzichtige tendens ontstaan waarbij de arts breder wil meedenken naast medicatie en therapieën.