Al op mijn 25ste een gebroken heup

image_pdfimage_print

Joanne-Al-op-mijn-25ste-een-gebroken-heup‘Al op mijn 25ste een gebroken heup. Dat vond de arts vreemd’

Verhaal door Joanne (30)
Wat een kort fietstochtje naar school had moeten zijn, veranderde voor Joanne in iets heel anders. Ze viel en brak niet alleen een elleboog, maar ook haar heup. Dát vond haar arts vreemd en vroeg aanvullend onderzoek aan.

Verhaal osteoporose- Al op mijn 25ste een gebroken heupJoanne: “Ik moest die dag vroeg opstaan, want ik had een belangrijk tentamen op school. Het zonnetje scheen lekker, dus ik dacht ik neem de fiets. Doordat het handvat van mijn stuur los liet, verloor ik mijn evenwicht en viel. Meteen voelde ik dat het niet goed was.” Joanne werd met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht en daar bleek niet alleen haar elleboog, maar ook haar heup gebroken te zijn. “Dat vond de arts vreemd voor zo’n ‘simpele’ val in combinatie met mijn jonge leeftijd. Daarbij had ik pas kort geleden een gebroken sleutelbeen gehad. Hij vertrouwde het niet en vroeg voor de zekerheid een botdichtheidsmeting aan”.

Diagnose osteoporose is toch voor ouderen?

Hieruit kwam naar voren dat er wel degelijk meer aan de hand was. “Ik bleek osteoporose te hebben”, aldus Joanne. Ze zegt: “Toen ik dat hoorde wist ik niet meteen wat ik ervan moest denken. Osteoporose is toch wat voor oudere mensen? Hoe kan het dan dat ik hier al op mijn 25ste mee te maken heb?” Verschillende onderzoeken volgden om de oorzaak hiervoor te achterhalen. Helaas zonder resultaat. Joanne’s bloedwaarden bleken in orde te zijn. “Hoe het precies komt weten ze niet, maar het staat als een paal boven water dat ik osteoporose heb. Als gevolg van mijn gebroken heup, heb ik zelfs een heupprothese moeten krijgen. Ook jonge mensen kunnen het dus krijgen. Je merkt het alleen pas op als verschillende dingen breekt”.

Dagelijks één uur wandelen en medicijnen

Nu duidelijk was dat Joanne met osteoporose kampte, moest er een passende behandeling gekozen worden. Joanne: “Ik startte met het nemen van calcichew (een combinatie van calcium en vitamine D) én moest veel gaan wandelen. Dit schijnt namelijk goed te zijn voor botopbouw, bij elke stap krijgt het skelet een seintje om nieuw bot aan te maken. Bij andere lichamelijke inspanning, zoals fietsen en zwemmen is dat effect veel minder. Je moet dan wel minimaal één uur per dag lopen. Dat is best een opgave naast werken, gezinsleven en huishouden”. Na twee jaar kreeg Joanne een nieuwe scan om te kijken hoe het nu met de botdichtheid gesteld was. Die bleek aanzienlijk beter te zijn. Zo ging het enkele jaren goed. “Je blijft natuurlijk wel altijd bang om wat te breken en bent daardoor extra voorzichtig. Maar op zich wist ik het er zonder al te veel klachten vanaf te brengen”. Totdat Joanne beviel van haar eerste kindje.

Botwaarden slechter dan ooit

Joanne: “Na de bevalling kreeg ik rugklachten. Er bleken twee rugwervels ingezakt te zijn en de botdichtheidswaarden waren slechter dan ooit. Dit is waarschijnlijk het gevolg van hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap of door het geven van borstvoeding (of een combinatie van beiden). Toen heb ik in overleg met mijn arts besloten te starten met bisfosfonaten. Ik heb sindsdien geen nieuwe inzakkingen of breuken meer gehad, al moet de eerste scan na start van bisfosfonaten nog volgen”. Al maakt Joanne zich wel wat zorgen over het gebruik van deze medicijnen. “Los van de verschillende bijwerkingen, maak ik me wel eens zorgen over het feit dat deze pillen enkel getest worden op oudere mensen. Over de gevolgen van gebruik door jonge mensen is weinig bekend”. Ook de voorlichting aan jonge mensen kan wel wat beter, vindt Joanne. Ze zegt: “Ik had zelf graag advies van de verloskundige gekregen om géén borstvoeding te geven. Uiteraard is borstvoeding voor je kind het beste, maar als ik geweten had van de problemen die het gaf met mijn botdichtheid, dan had ik er toch vanaf gezien”.

(Bron: Gezondheidsplein.nl)